soblaan

นกกระจาบกับนายพราน

posted on 14 Nov 2010 13:08 by dhamweb in dhamma, soblaan
ก่อนเข้าพรรษาขึ้นไปที่หมู่บ้านสบลาน ได้เล่านิทานชาดกให้เด็กๆ ที่โรงเรียนวิถีชีวิตโจ๊ะมาโลลือหล่าฟังแล้ววาดรูปจากเรื่องที่เล่า
 
ยกเอาเรื่องของนกกระจาบฝูงหนึ่งกับนายพรานล่านกที่มีตาข่ายหรือแหเป็นเครื่องมือจับนก แรกๆ นกฝูงนั้นยังสามัคคีกันดี โดนข่ายของนายพรานก็ช่วยกันบินออกแรงหอบเอาข่ายไปทิ้ง รอดชีวิตไปได้ทุกครั้ง แต่ต่อมาเกิดแตกสามัคคีทะเลาะเบาะแว้งกัน เกี่ยงกันช่วย เกี่ยงกันบิน เลยถูกจับไปฆ่าทั้งฝูง
 
กลับมาวัดยังได้มีโอกาสนำนิทานเรื่องนี้มาเทศน์ด้วย เลยจับมารวมๆ กัน เอารูปที่เด็กๆ วาด มารวมกับเสียงที่เทศน์ กลายเป็นคลิปนี้ขึ้นมา
 
 
คนเราก็เหมือนกัน หมู่ใด คณะใด ไม่มีความสมัครสมาน สามัคคี ก็ต้องพบกับความย่ำแย่ อย่างเดียวกับนกกระจาบฝูงนี้นะ
 
บุญรักษาครับ

ตามที่บอกไว้ในเอนทรี่ก่อนหน้านี้ว่าจะมาแจ้งให้ทราบถึงความคืบหน้าของการสร้างโรงเรียนและวัดบ้านสบลาน ที่หูมบ้านปกาเกอะญอบ้านสบลาน สะเมิง เชียงใหม่ ที่ตอนนี้หลวงพี่โอ๊ท ไป ๆ มา ๆ ขึ้น ๆ ลง ๆ หลายรอบแล้ว

 

โรงเรียนมงหลังคาเสร็จแล้ว

อาคารโรงเรียนตอนนี้มุงหลังคาเสร็จแล้ว จากเดิมทีโหว่ ๆ อยู่ ด้านที่มุงเพิ่มใช้ใบก๊อะมุงเห็นเป็นเส้น ๆ คล้าย ๆ ใบจากนั้นเอง นอกจากนั้น ยังมุงครอบกลางตรงสันหลังคา ( เรียกว่าอะไรหว่า ? ) แล้วด้วยวัสดุธรรมชาติเช่นกัน มุงเสร็จ ครอบเสร็จ นำไม้ไผ่คาดทับอีกทีเป็นอันเรียบร้อย

ส่วนที่ทำอยู่แต่ไม่เห็นในภาพคือ กำลังเตรียมไม้พื้นสำหรับมาปูแทนไม้ไผ่ฟาก และทำโต๊ะเขียนหนังสือจำนวนหนึ่ง

ห้องน้ำมุงหลังคาแล้ว

ส่วนของห้องสุขา ที่คราวก่อนเป็นสุขาแบบชมดาว ชมเดือน เพราะไม่มีหลังคานั้น บัดนี้ ได้ทำการมุงสังกะสีเกือบเรียบร้อยแล้ว ขาดแต่ด้านชาย ๆ ๒ ด้าน กะสังกะสีขาดไป ๔ แผ่น เลยซื้อมาไม่พอ คราวหน้าคงเรียบร้อย อยากบอกว่าสังกะสีเดี๋ยวนี้แพงน่าดู ฟุตละ ๑๙ แล้ว แต่ก่อน ๑๐ - ๑๑ บาทเอง (T_T') แต่ช้าก่อน !! ห้องสุขาเรายังไม่เสร็จดี

ฝาหลังห้องน้ำยังไม่มี

ยังเป็นแบบชื่นชมธรรมชาติ คือฝาด้านหลังยังไม่มีครับ ต้องเอาผ้าใบฟ้า ๆ ที่เห็นกั้นกันความหวาดเสียว จริง ๆ ขึ้นไปอยู่รูปเดียวยังไม่มีคนอื่น ไม่น่าตัองกลัวโป๊ แต่ว่านะ มันหวิว ๆ พิกลครับ ขอกั้นผ้าสักนิดก็ยังดี ฝาด้านนี้รอไม้ปีก ที่เหลือจากการทำพื้นอาคารโรงเรียน จะได้สวย ๆ เหมือนกับด้านหน้าห้องสุขาที่เห็นได้ในรูปก่อนหน้าครับ

ต้องขออนุโมทนากับผู้ที่ร่วมบุญ ร่วมถวายทานมา ดังนี้

  1. @RinnaTheCat & BF ฿1,000
  2. คุณอังคณา ( หลิน ) ร้านบะหมี่กวางตุ้งเบตง ฿1,000
  3. หลาย ๆ ท่านที่ทำบุญผ่านหลวงพี่โอ๊ท ฿3,000
  4. ไม่ประสงค์ออกนาม ฿200
  5. ไม่ประสงค์ออกนาม ฿500
  6. Kittennoi ฿500
  7. นายธำรง เจียรดิษฐอาภรณ์ พ.ญ. นริสา อภิชาติบุตร ฿1,000
  8. เพื่อนหนุ่มของโยมโบ ฿2,000
  9. ครอบครัวขันธพร ฿340
  10. หนูปอมมี่ The Blind Book Worm ฿500

ยังไม่หมดครับ มียอดโอนเข้ามามากกว่านี้หน่อย แต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร รวมยอดที่โอนกันมาแล้วทั้งหมด ประมาณ 12,000 บาท เช็คยอดลำบากหน่อยครับ เพราะเป็นบัญชีที่สะเมิง สมัคร iBanking ไปแล้ว แต่ดันทำ Username หายอีก เลยเช็คยอดไม่ได้ เอาเป็นว่าได้อยู่ประมาณนี้แล้วกัน

ยังไม่ปิดรับทำบุญนะครับ เปิดเรื่อย ๆ ถ้ารวมได้มาก ต่อไปจะจัดตั้งเป็นกองทุนเป็นหลักเป็นฐาน มีคณะกรรมการมาดูแลเพื่อความโปร่งใส ตั้งเป้าไว้ในใจว่าถ้าครบ 50,000 เมื่อไรคงได้ดำเนินการ ( ยังไม่ได้ศึกษาข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องเลย ใครมีความรู้ขอคำแนะนำด้วยครับ )

ร่วมบุญกันได้ตามรายละเอียดนี้ครับ

  • ธนาคารกรุงเทพ สาขาสะเมิง
  • บัญชีสะสมทรัพย์ เลขที่ 544 015402 8
  • ชื่อบัญชี พระนัธนิติ มานะทัต สุมโน
  • สำหรับการโอนผ่านเน็ต SWIFT Address BKKBTHBK
  • โอนจากสหรัฐอเมริกา Routing Number 026008691
  • หรือทำบุญออนไลน์ผ่าน PayPal ( ไม่จำเป็นต้องมีบัญชี PayPal แค่มีบัตรเครดิตก็ใช้ได้ครับ คลิ๊กที่ปุ่ม Donate เลย )

ขออนุโมทนากับทุก ๆ ท่าน เป็นภาษาปกาเกอะญอว่า "เบร่มื่อซาพรี - ขอให้อยู่ดีมีสุข" ทุกท่านครับ

บุญรักษา

 

ป.ล. มีบล็อกใหม่มาอวดครับ หมู่บ้านสบลาน แวะไปเยี่ยมกันบ้างนะครับ

แม่ใหม่

posted on 22 Mar 2010 12:05 by dhamweb in dhamma, soblaan

กลับลงดอยจากหมู่บ้านปกาเกอะญอ บ้านสบลานแล้วครับ มีเรื่องราวดี ๆ มากมายเหลือเกินที่นั่น ที่อยากนำมาฝาก นำมาเล่าสู่กันฟัง ไม่รู้จะเริ่มจากเรื่องไหนก่อนดี

คิดไปคิดมา เล่านิทานให้ฟังให้อ่านกันดีกว่า นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานปกาเกอะญอที่ พะตี่ (ลุง) แดง ผู้เฒ่าอีกคนหนึ่งของสบลาน ได้เล่าให้ฟัง

พะตี่แดงกำลังจักตอกที่ริมน้ำตก

พะตี่แดง ยอดฉัตรมิ่งบุญ ปราชญ์ชาวบ้านปกาเกอะญอ บ้านสบลาน

เรื่องมีอยู่ว่า.....

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ในหมู่บ้านปกาเกอะญอแห่งหนึ่งกลางป่าลึก มีเด็กหนุ่มอาศัยอยู่กับแม่ที่แก่แล้ว เด็กหนุ่มไม่พอใจที่แม่ตัวเองนั้นแก่มาก ผิวหนังเหี่ยวย่น ไม่เหลือความสวยอยู่เลย

เด็กหนุ่มอยากจะเปลี่ยนแม่ใหม่ เห็นบ้านใกล้ ๆ กันมีผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งงานแล้ว และยังไม่แก่มากเท่าแม่ของตน จึงคิดว่า จะเอาผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ใหม่ดีกว่า

วันนั้นเด็กหนุ่มได้ไปหาปลาในห้วย ได้ปลามา ๒ ตัว ตัวหนึ่งเล็ก ตัวหนึ่งใหญ่ เมื่อกลับมาที่หมู่บ้าน เขาได้ให้ปลาตัวใหญ่กับแม่ใหม่ แต่ให้ปลาตัวเล็กกับแม่แท้ ๆ

แม่ทั้ง ๒ คน ได้ปลาไปก็นำไปย่าง เพื่อเป็นอาหารเย็น พอปลาสุกดี แม่ใหม่ก็กินปลาตัวใหญ่นั้นอย่างเอร็ดอร่อยพร้อม ๆ กับคนในครอบครัวของตน ส่วนแม่แท้ ๆ รอที่จะกินปลาตัวเล็กพร้อม ๆ กับเด็กหนุ่มผู้เป็นลูก

ด้วยความหวังว่าแม่ใหม่ จะมาเรียกตนไปกินข้าวกินปลาด้วย เด็กหนุ่มได้แต่นั่งรอ รอ และรอ อยู่ที่ร่มไม้ใกล้ ๆ กับบ้านของแม่ใหม่ แต่แม่ใหม่ก็ไม่ได้มาเรียก เด็กหนุ่มนั่งรออยู่จนมืดค่ำ ทั้งหิว ทั้งหนาว

ฝ่ายแม่แท้ ๆ ของเด็กหนุ่ม ไม่เห็นเด็กหนุ่มมากินข้าว ตนเองก็ยังไม่กิน และออกตามหาจนมาเจอเด็กหนุ่มนั่งหนาวสั่นอยู่ จึงเรียกกลับบ้านไปกินข้าว

เด็กหนุ่มกลับบ้านพร้อมกับแม่แท้ ๆ กลับไปกินปลาตัวเล็ก ๆ ที่ตนเองหามาให้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เด็กหนุ่ม ไม่เคยคิดจะหาแม่ใหม่อีกเลย เขากับแม่ อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตามประสาปกาเกอะญอสองคน แม่และลูก

 

นิทานเรื่องนี้สอนว่าอย่างไร มาแลกเปลี่ยนกัน คอมเม้นท์ไว้ครับ อ่านแล้วชอบใจก็ขอดาวแดงด้วย จะเอาไปฝากพะตี่ครับ เอนทรี่หน้าจะมาคุยเรื่องความคืบหน้าในการสร้างวัด สร้างโรงเรียน ที่หมู่บ้านสบลานครับ ใครอยากร่วมบุญด้วยก็ยินดีครับ

บุญรักษาครับ